ถามใจ

หากว่าจะต้องเลือก
คุณจะเลือกใคร ระหว่างคนที่ "ใช่" หรือว่า คนที่"ชอบ"
จะเป็นคนเห็นแก่ตัวไปไหม ถ้าฉันยังไม่อยากจะเลือกใคร

ฉันเข้าใจว่าใครๆก็กลัวความเจ็บช้ำ..ฉันเองก็กลัวด้วยเช่นกัน
ฉันบอกใครคนหนึ่งเสมอว่าอยากให้ใช้เวลาในการตัดสินใจ
และใครคนนั้นก็บอกให้ฉันใช้เวลาของฉันให้เต็มที่

ถ้าฉันสามารถบังคับใจฉันเองได้
ฉันก็อยากจะทำให้ใจของฉันรักใครคนนั้นเช่นกัน
แต่ฉันเชื่อว่า ความรักต้องใช้เวลา
มันอาจจะดูโง่งี่เง่า ที่ฉันควรจะเลือกในสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง
แต่ฉันกลัว ให้เวลาฉันได้ไหม??
ให้ที่ว่างฉันได้ไหม ช่วยทำให้เป็นเหมือนแต่ก่อนนี้ได้ไหม?
ให้เวลาฉันได้ถามใจตัวเองบ้าง เพราะทุกอย่างมันเข้ามาเร็วมาก
รับไม่ทัน และฉันอยากทำใจ ใช้เวลาที่จะเข้าใจตัวเอง

ฉันไม่อยากให้ใครเข้าใจใน "ความสัมพันธ์"
ที่ฉันยัง "ไม่แน่ใจ" ไปในทางที่มันควรจะเป็น
ไม่เฉพาะ "ใครบางคน" แต่หมายถึง "หลายๆคน"

อยากให้ใครคนนั้นเข้าใจ
หรือใครคนนั้นอาจจะคิดได้อีกอย่างก็ได้ว่า ฉันคนนี้ไม่ใส่ใจก็ได้ ก็คงเป็นงั้น
ไม่จำเป็นต้องเข้าใจใคร - นี่แหละฉัน

เพราะฉัน มันคนไม่ใส่ใจ

เก๋ดีไหม? ชื่อใหม่ของฉัน

ปล. หากฉันจะเสียเพื่อนหรือ(ว่าที่)คนรัก(อาจจะใช่หรือไม่ก็ได้)
มันก็คงแล้วแต่บุญแต่กรรมแล้วกัน
บางที คนอย่างฉัน มันอาจจะเหมาะสำหรับการอยู่ตัวคนเดียวมากกว่า

เพราะฉันมันไม่ดีพอสำหรับใคร..

...

กลับมานั่งเงียบๆคนเดียว ที่เดิม..
หลายๆคนคงหลับไปแล้ว
แต่ก็คงมีอีกหลายๆคนที่ยังตื่นอยู่เช่นเดียวกันกับฉัน

...

..

.

ในค่ำคืนที่มืดสนิท

ปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปตามกระแสของหัวใจ..

พัดไป...ลอยไป

พัดไป...ลอยไป

ตามกระแสของความเศร้า

ตามกระแสของความคิดถึง

พัดไป..

......

.....

...

ไม่มีจุดจบ ณ ที่ใด

เมื่อไหร่หนอ??

คลื่นลม มรสุมของความฟุ้งซ่านที่โหมหระหน่ำเข้ามาจะสงบเสียที

หรือจะต้องรอให้ใจฉันแหลกสลายเสียก่อน ณ คืนนี้?

Dear Angel..

ตื่นเช้ามาเห็นเมล์เยอะ ซึ่งปกติไม่ค่อยจะมี
พอดีเหลือบไปเห็นว่าตาส่งเมล์มา เออแปลกดี นานๆทีตาจะเมล์มาวุ้ย
ถ้าเราไม่ส่งไปก่อนก็ยากส์ อิอิ โทษทีเพื่อน

ก็หนีไม่พ้นเรื่องหัวใจ same same
แต่ไม่รู้สิ...
มานั่งไล่เรียงจากเรื่องราวในอดีตแล้ว เรากับตาน่าจะเกลียดกันไปข้าง
แต่ไม่รู้ทำไม เวลานี้ถึงได้รู้สึกว่าเราต่างเป็นคนที่จะสามารถเข้าใจเรื่องราวของกันและกันได้ดีที่สุด

เข้าใจและเห็นใจ
แม้ในความเป็นจริงเราต้องแสดงออกว่าเราเป็นแค่คนแปลกหน้า
แต่เราต่างคนต่างรู้ว่า ต่างฝ่ายต่างพบเจออะไรมาบ้าง
แม้จะไม่ลึกซึ้ง แต่ฉันก็เชื่อว่า เราเข้าใจกันและกันได้ดี

จริงๆแล้วฉันไม่ได้รู้สึกเคืองอะไรกับคนในอดีต
ก็ต้องมีบ้างที่รู้สึกเจ็บช้ำ แต่เมื่อมันผ่านไปแล้ว มันไม่ใช่สาระ
สำหรับเรื่องที่ผ่านมา บางส่วน...
มันก็เป็นความผิดของฉันเองที่ทำให้เขาเข้าใจฉันอย่างบิดเบือน
รึถูกต้องก็ไม่รู้สิแฮะ ??

แต่ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัว เพราะฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
ไอ้ที่ผิดฉันก็ยอมรับ...
ที่ผ่านมาฉันก็พยายามที่จะแก้ไข
แต่กลายเป็นว่ามันยิ่งไปตอกย้ำภาพเดิมๆให้เขารู้สึกมากขึ้น
คำว่า อคติ เมื่อมีกับใครแล้วก็ยากที่จะเปลี่ยนแปลงมันได้
แต่ฉันก็เชื่ออยู่ลึกๆว่า ซักวันเขาคนนั้นจะเข้าใจในสิ่งที่ฉันเป็น
พอๆกับเข้าใจเธอ-คนที่ยืนและอยู่เคียงข้างเขา ณ เวลานี้

ตา..
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่คนที่ยืนข้างเขาอย่างเธอในวันนี้
แต่ฉันก็ยังเชื่อเสมอว่า เธอรักเขา ดูแลเขาได้
ในความเป็นเรา เขาคงไม่เข้าใจ ตราบเท่าที่ใจเขาปิดกั้น
ฉันก็ยังจะเป็นกำลังใจให้เธอเสมอ
ดีใจที่เห็นเธอยิ้ม และเขาก็มีความสุข


เดี๋ยวฝนก็ซาแล้ว อย่าเศร้าไปเลยนะ

ซักวันหนึ่งในอนาคต.. เขาจะเข้าใจ
แล้วเปลี่ยนอคติในใจ ให้เป็นการมองอะไรด้วยใจมากกว่าที่เป็น


Don't cry Angel...

I'm always by your side,
Mint

thinking of you

It came over me in a rush
When I realised that I miss you so much
That sometime I cry
and I can't tell you why
why I feel what I feel inside..

-anonymous-